Gedecentraliseerde financiering (DeFi) op Ethereum heeft een heropleving gekend met de opkomst van ‘liquid restaking tokens’ of LRT’s.
LRT’s zijn gebouwd bovenop EigenLayer, het ‘resttaking’-protocol waarmee netwerken gebruik kunnen maken van het beveiligingsapparaat van Ethereum.
Er is meer dan $2 miljard geïnvesteerd in protocollen voor het terugnemen van liquide middelen, zoals Ether.Fi en Puffer, waarmee gebruikers actief deposito’s in EigenLayer kunnen verhandelen by way of LRT’s.
Sommige deskundigen waarschuwen dat hernemen risico’s met zich meebrengt, en dat ‘punten’-prikkels die worden aangeboden door platforms voor het hernemen van liquide middelen zeer speculatief zijn.
Gedecentraliseerde financiering op Ethereum kent een grote heropleving, waarbij de bekende belofte van hoge rendementen terugkeert dankzij een nieuw soort crypto-activa: het ‘liquid restaking token’ of LRT.
Alleen al in de afgelopen maand zijn miljarden {dollars} gestroomd in nieuwe op Ethereum gebaseerde projecten voor het terugwinnen van liquide middelen, zoals Ether.Fi en Puffer. De startende platforms zijn verwikkeld in een verhitte strijd om het ingezet ETH (stETH)-token van Lido te vervangen als het voorkeursmiddel voor gedecentraliseerde financiële (DeFi) handelaren.
De hele development draait om de ontwikkeling van een nieuw protocol genaamd EigenLayer, dat een uniek ‘resttaking’-systeem voor Ethereum lanceerde. afgelopen juni. Het platform bouwt aan een oplossing om blockchain-apps en -netwerken het beveiligingssysteem van Ethereum te laten lenen, en heeft deze maand in één periode van 24 uur meer dan $1 miljard aan nieuwe stortingen aangetrokken. Nu bedraagt het totale bedrag meer dan $7 miljard, wat betekent dat het platform in zijn eentje meer dan 1,5% van alle ether (ETH) tokens in omloop heeft verzameld. volgens DefiLllama.
Restaking biedt een manier om blockchain-protocollen en -netwerken te beveiligen met behulp van beveiliging die is geleend van het proof-of-stake-netwerk van Ethereum. ETH-deposito’s in EigenLayer kunnen worden “hergebruikt” naar deze andere protocollen, wat betekent dat ze niet hun eigen protocollen hoeven te bouwen proof-of-stake-netwerken.
Beleggers hebben zich op EigenLayer gestapeld omdat het een hogere rente op deposito’s belooft dan conventionele ETH-staking. Toch heeft het platform een groot deel van zijn recente groei te danken aan een groep derde partijen – ‘liquid restaking protocols’ zoals Ether.Fi, Puffer en Swell, die beweren het heropnameproces namens gebruikers te vereenvoudigen.
Deze platforms voor het opnieuw opnemen van liquide middelen dienen als tussenpersoon tussen gebruikers en EigenLayer: de platforms ‘hernemen’ gebruikersdeposito’s met EigenLayer, en delen in ruil nieuw gegenereerde LRT’s uit – zodat gebruikers kunnen blijven handelen, zelfs als hun deposito’s worden gebruikt voor het opnieuw opnemen.
De LRT’s vertegenwoordigen de EigenLayer-aanbetaling van een gebruiker, wat betekent dat ze inzetrente kunnen opbouwen en kunnen worden teruggeruild voor hun onderliggende waarde. LRT’s kunnen ook in DeFi worden gebruikt, wat betekent dat mensen ze kunnen uitlenen en lenen om nog grotere beloningen te verdienen.
Naast het gemak van LRT’s, zijn de echte aantrekkingskracht voor platforms voor het terugnemen van vloeistoffen de laatste tijd “punten” geweest – een soort beloningen die gebruikers recht kunnen geven op toekomstige token-airdrops. Hoewel punten een vage geldwaarde hebben, hebben ze aanleiding gegeven tot een geheel nieuw ecosysteem van further platforms, zoals Pendle, waarmee gebruikers deze kunnen maximaliseren by way of handelsstrategieën die vaak een hoge hefboomwerking met zich meebrengen.
De ingewikkelde puntensystemen, hoge rendementen en risicovolle handelsstrategieën doen allemaal een beetje denken aan 2021 – toen ‘yield farming’ en de jacht op hoge rendementen leidden tot een DeFi-hausse en -crisis waar de sector zich nog van moet herstellen. Hoewel sommige specialists op hun hoede zijn voor de risico’s van het terugnemen van vloeistoffen, houden de boosters van de technologie vol dat er echte inhoud is die verder gaat dan de hype.
Uitzetten 101
Het hernemen van liquide middelen bouwt voort op twee jaar groei voor de staking-industrie van Ethereum.
Ethereum wordt beheerd door meer dan 900.000 validators – mensen over de hele wereld die ETH-tokens opsluiten in een adres op het netwerk om de ketting veilig te houden. Ingezette tokens genereren een gestage stroom aan rente, maar kunnen voor niets anders worden gebruikt (denk aan leningen of andere soorten investeringen) als ze eenmaal vastzitten aan het beheer van het netwerk.
Deze beperking heeft bijgedragen aan de opkomst van ‘liquid staking’. Diensten zoals Lido, de grootste liquide staking-service op Ethereum, zetten tokens in namens gebruikers en geven ze vervolgens ‘liquid staking tokens’ (LST’s) die hun onderliggende storting vertegenwoordigen. LST’s zoals de staked ETH (stETH)-tokens van Lido verdienen rente zoals reguliere staked ether (momenteel ongeveer 3%), maar ze kunnen ook worden gebruikt in DeFi – wat betekent dat beleggers de tokens kunnen uitlenen en lenen om further opbrengsten te verdienen bovenop hun stakingsrente.
De sector van de liquide stakingen heeft de afgelopen jaren een enorme vlucht genomen. Lido, veruit het grootste protocol voor vloeibare staking, beschikt over meer dan $25 miljard aan deposito’s. Het stETH-token ziet vaak hogere handelsvolumes dan gewone ETH op de grootste leen- en uitleenprotocollen van het netwerk.
Van Liquid Staking tot Liquid Restaking
Een soortgelijke liquide staking-trend treft nu EigenLayer, het bruisende nieuwe Ethereum-protocol dat het hernemen van Ethereum introduceerde.
“EigenLayer bouwt in feite een instrument waarmee andere netwerken kunnen opstarten met behulp van Ethereum-beveiliging”, legt Austin King, CEO van Omni Labs, uit, die een bridge-protocol bouwt dat wordt aangedreven door heropname.
Beleggers hebben zich tot EigenLayer gewend om further beloningen te verdienen met hun ETH: rente voor het veiligstellen van Ethereum en further het hernieuwen van de belangstelling voor het veiligstellen van zogenaamde AVS’en of “actief gevalideerde diensten” die EigenLayer gebruiken om de beveiliging van Ethereum te lenen.
Volgens EigenLayer zullen deze AVS’s uiteindelijk Celo bevatten, een laag 1-blockchain de overgang naar een op Ethereum gebaseerd laag 2-netwerk; EigenDA, EigenLayer’s eigen databeschikbaarheidsdienst; en Omni, dat bruginfrastructuur bouwt om ongelijksoortige blockchain-netwerken met elkaar te laten communiceren.
Maar het systeem heeft ook nadelen, en een belangrijk punt is dat tokens die opnieuw zijn ingezet by way of EigenLayer niet kunnen worden gebruikt in DeFi nadat ze zijn gestort. Voor beleggers die hun rendement willen maximaliseren, is dit lock-upmechanisme een grote tegenvaller.
Voer het opnieuw nemen van vloeistoffen in, wat in wezen alleen maar het uitzetten van vloeistoffen is, maar dan voor Eigenlayer.
Protocollen voor het opnieuw opnemen van vloeistoffen accepteren stortingen (bijvoorbeeld sETH), nemen deze opnieuw op met EigenLayer en delen vervolgens ‘liquid restaking tokens’ of LRT’s uit, zoals pufETH, eETH en rswETH, die in DeFi kunnen worden gebruikt om further punten en andere beloningen te verdienen.
“Het is eigenlijk de waardepropositie van staked ETH, waarbij je de opbrengst kunt krijgen van het staken van je ETH zonder dat je de moeite hoeft te doen om een validator op te zetten. Dat is het, plus de compensatie van welke beloningen dan ook die uit deze AVS-netwerken komen”, legt hij uit. Koning.
Aanmoedigingsspellen
Puffer’s pufETH, Ether.Fi’s eETH, Swell’s rswETH en andere LRT’s verdringen zich om te concurreren met Lido’s steTH om de volgende grote troef in DeFi te worden. Om dit te doen, hebben ze zich tot het incentive-model du jour van DeFi gewend: punten.
Hoewel EigenLayer al miljarden aan deposito’s heeft geaccepteerd, is nog geen van zijn AVS’s reside, wat betekent dat spaarders geen rente op hun deposito’s ontvangen. De belangrijkste stimulans voor het vandaag de dag storten van tokens in EigenLayer is het hernemen van punten, een vaag gedefinieerde telling waarvan beleggers hopen dat deze hen recht zal geven op een toekomstige, nog te bevestigen EigenLayer-airdrop.
“EigenLayer is nog niet reside, er zijn geen heropnames nodig.” Puffer Finance CEO Amir Forouzani merkte dit vorige maand op in een interview met CoinDesk. “Hun enige stimulans nu zijn in wezen hun punten, en ik vermoed speculatie over wat die punten in de toekomst zullen worden.” De toonaangevende protocollen voor het terugnemen van liquide middelen – waaronder Puffer – zijn allemaal begonnen met het aanbieden van hun eigen punten bovenop die van EigenLayer als zoetstof voor vroege investeerders.
Er zijn ook nieuwe diensten ontstaan rond de uitwisseling van punten, waardoor riskante nieuwe handelsstrategieën zijn gepopulariseerd waarbij dezelfde tokens herhaaldelijk moeten worden ingezet – waardoor iemands blootstelling aan een protocol wordt vergroot in ruil voor hogere toekomstige beloningen.
Eén zo’n protocol is Pendle, dat liquide staking-tokens opsplitst in twee afzonderlijke tokens – opbrengsttokens en hoofdtokens – om handel met hefboomwerking te ontgrendelen. Een van de producten van Pendle accepteert stortingen van Ether.Fi’s eETH-tokens en kan, volgens de advertenties van de web site, spaarders 45x Ether.Fi-punten en 15x EigenLayer-punten opleveren.
Hoewel punten zeer speculatief blijven, lijken ze een zegen te zijn geweest voor het terugnemen van liquide deposito’s. Ether.Fi, de huidige marktleider, heeft $1,2 miljard aan deposito’s, volgens DeFiLlama vijf keer meer dan een maand geleden. Puffer Finance zit Ether.Fi op de hielen met $970 miljoen aan stortingen alleen al in de afgelopen drie weken tienvoudig.
Het risico verkleinen
Nu de liquide middelen zijn toegenomen, zijn ook de risico’s van de development toegenomen.
Aan de ene kant is er het algemene risico dat EigenLayer met zich meebrengt als er geld in een Rube Goldberg-systeem van gelaagde protocollen wordt gestoken: naarmate het net van onderling verbonden AVS-netwerken ingewikkelder wordt, zullen bugs onvermijdelijk waarschijnlijker worden.
Het grootste risico bij deze bugs is het vooruitzicht op ‘slashing’, waarbij een staker financieel wordt gestraft voor het overtreden van de netwerkregels of voor het gebruiken van foutieve software program om verbinding te maken met het netwerk. Protocollen voor het terugnemen van vloeistoffen bevatten vaak ‘anti-slashing’-functies in hun advertising and marketing, maar hun beloften zullen pas in het wild worden getest als AVS’s reside gaan.
In de context van EigenLayer-heropnames vindt slashing plaats op AVS-niveau: elke AVS zal zijn eigen slashing-regels instellen, en aanbieders van liquide heropnames zullen zelf kunnen kiezen welke AVS-protocollen zij voor hun gebruikers willen valideren. Als een platform voor het terugnemen van liquide middelen ervoor kiest een netwerk te valideren met kwaadaardige (of buggy) slash-parameters, lopen de gebruikers het risico dat hun deposito’s worden verlaagd.
“We gaan een soortgelijk reputatiesysteem hebben voor het bredere heropname-ecosysteem”, zoals dat er is in het conventionele staking-systeem, voorspelde Riad Wahby, CEO van de sleutelbeheerdienst Cubist in een interview met CoinDesk. “Als ik geld in een operator ga steken, zal ik waarschijnlijk een operator kiezen die mij de juiste balans biedt tussen risico en beloning.”
Speculatieve risico’s
Het meest voor de hand liggende risico bij het hernemen van liquide middelen is dat ondanks miljarden {dollars} aan deposito’s, deze praktijk momenteel zeer speculatief is.
Er bestaat een kans dat AVS’s er niet in zullen slagen de spaarders zoveel rente te belonen als ze verwachten, waardoor beleggers het systeem zouden kunnen ontvluchten voor lucratievere weddenschappen. Met alle opwinding rond punten bestaat er ook een mogelijkheid dat de bijbehorende airdrops floppen of nooit plaatsvinden, waardoor de punten en de nieuwe markten die erbovenop worden gebouwd vrijwel waardeloos worden.
Het risico van een dergelijke uitkomst wordt vergroot door het feit dat punten doorgaans niet op blockchains worden uitgegeven, maar in plaats daarvan rechtstreeks door de uitgevers ervan worden bijgehouden. Dit betekent dat het zo is Het is moeilijk om te weten hoeveel punten van een bepaald sort er in omloop zijn, waardoor het nog moeilijker wordt om de waarde ervan te bepalen.
De speculatieve aantrekkingskracht van het terugnemen van vloeistoffen grijpt terug op de dagen van de opbrengstlandbouw. In 2021-2022, toen de DeFi-sector op zijn hoogtepunt was, stroomden deposito’s naar projecten als Olympus en Terra, die marktleidende opbrengsten aan gebruikers beloofden in ruil voor vertrouwen in hun ingewikkelde systemen. Critici beschuldigden de projecten ervan waardeloze tokens uit te vinden en ze willens en wetens af te drukken in een plan om de opbrengstcijfers kunstmatig te ondersteunen, en die kritiek bleek uiteindelijk vooruitziend te zijn nadat de platforms instortten.
Wat de overeenkomsten op het oppervlak ook mogen zijn, EigenLayer is de tijdgeest van Ethereum-ontwikkelaars binnengetreden op een manier die de ergste overtreders van yield farming nooit hebben gedaan, en de voorstanders van liquid restaking zeggen dat het de potentie heeft om de ontwikkeling van apps en infrastructuur te ondersteunen buiten het beperkte domein van punten en gegamificeerde speculatie.
Margaux Nijkerk verzorgde de rapportage.